cybercrime

Europol niet langer achter cybercriminelen aan

Op woensdag 30 april gaf ik op BNR Radio commentaar op het nieuws dat Europol niet langer actief poogt cybercriminelen te arresteren. In plaats daarvan wil de politie organisatie digitale dieven 'lastig gaan vallen; bij hun werkzaamheden. Hoe men dat gaat aanpakken is volstrekt onduidelijk aangezien Europol zelf aangeeft dat het gebruik van privacy-technologiën als TOR het vrijwel onmogelijk maakt daders te identificeren.

In al het 'hang-em-high'-achtige wapengekletter van wetshandhavers is er al jaren geen aandacht voor preventie en voorlichting van burgers die door hun onwetendheid onnodig slachtoffer worden. De combinatie van ontbrekend computeronderwijs (een cursus tekstverwerken telt niet) en het actief creëren van software monopolies op desktops en laptops door de overheid zijn de meeste burgers volledig onbeschermd tegen sluwe criminelen die hun bankrekening leeghalen of met hun identiteit aan de haal gaan. Zowel de Nederlandse als de Europese overheid wordt al sinds het begin van deze eeuw verteld wat men wel zou moeten doen maar wil, kan of snapt dat niet. Burgers moeten zelf bescherming regelen door zich te verdiepen in basisvaardigheden van veilig computergebruik.

Luister hier de BNR stream of de MP3.

Cybercrime; preventie vs. repressie

<Webwereld column>

Cybercrime en cyberoorlog zijn op dit moment de hippe termen om als overheid extra middelen en mogelijkheden te verwerven. Als men cybercrime kan combineren met de distributie van afbeeldingen van kindermisbruik (ook wel bekend als kinderporno) is het helemaal prijsschieten. Dan mag bijna alles. Wat daarbij vreemd blijft, is dat al die aandacht gaat naar het distribueren van afbeeldingen, terwijl het toch om die kinderen zou moeten gaan. Ik heb nooit helemaal begrepen hoe die kinderen worden beschermd door het filteren op die afbeeldingen.

Bart Schremer gaf gisteren in zijn opiniestuk een overzicht van de vragen waar opsporingsinstanties mee zitten. Enerzijds verwacht de samenleving (of liever het mediasysteem) van wetshandhavers dat alle misdaad onmiddellijk en perfect wordt opgelost, en dan liefst ook nog voor een bescheiden budget. Anderzijds willen de meeste Nederlanders nog steeds liever geen politie-staat naar Noord-Koreaans of Amerikaans model.

Maar wat in alle discussies over toelaatbare opsporingsmethoden, (cr)(h)ackende KLPD-ers en crime-fightende politici ontbreekt, is de vraag waarom cybercrime zo enorm gegroeid is. Het feit dat we veel meer en complexere IT gebruiken zal daar zeker aan hebben bijgedragen. Maar een belangrijke andere factor is de enorme digitale ongeletterdheid onder verreweg de meeste burgers en een extreme technische mono-cultuur op de desktop. Afgezien van wat slappe voorlichtingscampagnes doet de overheid er weinig aan burgers echte kennis en volwassenheid bij te brengen.